گاردنِر 1050
معماری از لوها: لورکان اُ.هِرلیهی، کِوین ساؤثِرلند، تریسی اسمیث، فرانک دیه‌نِلت
کالیفرنیا، آمریکا، 2006

Gardner 1050
Architect: LOHA- Lorcan O’Herlihy, Kevin Southerland, Tracy Smith, Frank Diehnelt
Californis, U.S., 2006

معماری معاصر جهان: مسکونی

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

موج عظیم خانه‌های چند واحدی که اخیراً در لوس آنجلس به راه افتاده، اکنون شاهد رشد و گسترش فعالیت‌های کارفرمایی با سلیقه و خواستگاه‌های متفاوت و منحصر به فرد اوست. از معیارهای اصلی این کارفرما، تمرکز بر شیوه‌ای از خانه‌سازیِ خلاق ا‌ست، با این هدف که افرادی خاص با سلیقه‌های خاص را به خود و کارهایی از جنس متفاوت، جلب کند. پروژه‌ی خانه ‌سازی گاردنر 1050 حاصل مجموعه مطالعاتی در باب این موضوع است که چگونه می‌توان تیپولوژی‌های مختلف ساخت خانه‌های آپارتمانی را تقویت کرد تا علی‌رغم شرایط مالی سخت و نفوذ بازار خانه‌های گران و شیک، فرصت‌های زندگی بهتر برای افراد بیشتری فراهم و میسر شود. پروژه‌ی مذکور، شامل گسترش 10 واحد مسکونی‌ است که معماری قابل توجهی داشتند و محل آن در شماره‌ی 1050 خیابان نورث گاردنر است که دقیقاً در جنوب بلوار سانتا مونیکا قرار دارد. این شرایط مکانی، یک موقعیت عالی برای پیوستن این محدوده به شهریّتِ رو به رشدِ این منطقه از ایالت کالیفرنیا را فراهم می‌کند. در روند این پروژه، همانند مدلی از گسترش خانه‌های حیاط‌دار، استراتژی‌های متعددی به منظور رسیدن به طرحی متمایز و متفاوت با سایر طرح‌های گسترش جاری، به‌کار گرفته شد. اتخاذ شیوه‌ی طراحی ساده و دقت زیاد در انتخاب مصالح ویژه موجب شد تا این سازه‌ی سه‌طبقه، با وسعت 2300 متر مربعی خود بتواند طرحی قدرتمند قلمداد شود که همچنان ارتباط بین فضاهای داخلی و خارجی را برقرار نگه داشته است. مکعبِ بریده‌ شده از روی نقشه‌ی نمای غربی (نمای رو به روی ساختمـان)، با پوستـه‌ای نیمه‌شفـاف از الـوارهای چوب سِـدار که حیـاط مرکـزی را دربـرگرفتـه‌اند، کامل شـد. یک ردیف پلکـانی که پوششی از پروفیل‌های شیشه‌ای نیمه‌شفاف دارد، توصیف عمودیِ به‌جایی در میان ترکیب‌بندی افقی ساختمان ارائه کرده است. پلکان، علاوه بر آنکه عاملی برای ورود (تردد) است، در طول شب، کیفیتی فانوس‌وار پیدا می‌کند که این نیز امتیاز ویژه‌ای برای پروژه محسوب می‌شود. مصالح اصلی، شامل سیستم پوششیِ تخته‌های سیمانی در قالب پنل‌هایی به طول 2/1 متر، تخته‌های افقی از جنس چوب سدار، پنل‌های شیشه‌ایِ نیمه‌شفاف و قاب‌های پنجره‌ی آلومنیومی و رنگ‌شده (با سه تنوع رنگی) می‌باشد. یکی دیگر از نکات جالب توجه در این پروژه، مربوط به درون فضای وُید می‌باشد. این حیاط مرکزی تعادل ظریفی بین صمیمیت و گستردگی ایجاد کرده است. کابل‌های عمودی فلز ضدّزنگ که تا مسیرهای تردد طبقه‌ی سوم کشیده شده، داربستی برای حفظ باغ‌های معلق می‌سازد. این رویکرد سبز عمودی در قامت ساختمان، یک راه خلاقانه برای آوردن طبیعت به فضای داخلی‌ست.
حس گشودگی با به‌کارگیری از شبکه‌های فلزی برای مسیرهای تردد معلق در بین آپارتمان­ ها افزایش پیدا کرده، در بهبود طرح بسیار مؤثر بوده و در ضمن، مسیری هم برای هدایت نور طبیعی به پایین و داخل حیاط مرکزی مهیا کرده است. با این وصف، می‌توان دریافت که پروژه‌ی گاردنر 1050 به واقع در نظر داشته تا سطح کیفیِ پروژه‌های آپارتمانی را ارتقا بدهد و حـال، می‌توانـد برای سـایر پروژه‌هـای گسترش و اصلاح در آن محدوده، یک نمونه‌ی مثـال‌زدنی باشد. تعهـد پروژه، به طراحی با کیفیتی عالی، نوآوری‌های فضایی و دقت در گزینش مصالح به‌کار رفته، به این شهر نشان داد که چه‌طور می‌توان همزمان، بنا بر نیاز محیط، هم خانه‌سازی انبوه را گسترش داد و هم در ارتقای کیفیت ساخت ‌و ساز و مصالح ساختمانی، مؤثر بود.

Source: NEW APARTMENTS, Making the Most for Common Spaces. Korea: C3 Publishing Co., 2009, pp. 248-257.