چارلز گوئاتمی
خانه و استودیوی گوئاتمی
آماگان‌سِت، نیویورک، آمریکا، 1967- 1966

در سال 1965 چارلز گوئاتمی، در حالی که هنوز معماری آماتور و نوپا بود، اقدام به طراحی خانه و استودیویی برای والدینش نمود. سایت، محلی در لانگ‌آیلند نیویورک بود، به مساحت یک آکر (4047 متر مربع) با چشم‌اندازی به اقیانوس و کرانه‌ی جنوبی لانگ‌آیلند. در آن زمان، تمامی اراضی پیرامون سایت، بکر بودند و گوئاتمی قصد داشت بعدا الحاقاتی به طرح خود اضافه کند که البته محقق نشد. والدین معمار به او اختیار تام دادند. پروژه با هزینه‌ی 35,000 دلار کامل شد که برای ایده‌های غنی گوئاتمی چندان کفایت نمی‌کرد.
گوئاتمی تصمیم گرفت تا پروژه را به سان مجسمه‌ای بر بستر زمین بنا کند و برای این منظور، دست به برش و کار با اشکال هندسی اصلی زد. برش‌ها به دنبال نیاز کاربری، سایت، جهت تابش نور طبیعی و ضروریات سازه زده شدند. نشیمن، غذاخوری، آشپزخانه و اتاق خواب اصلی از فضاهای اساسی خانه و استودیو، دو اتاق مهمان و یک کارگاه از نیازهای اصلی ساختمان استودیو بودند. به طور کلی، طراحی به صورت خطوط عمودی و سازمان‌دهی فضاها انجام شد. می‌توان این خانه را به سه تراز مختلف تقسیم نمود: کف (شامل کارگاه، تراس مسقف و دو اتاق مهمان)، مسکونی (نشیمن، غذاخوری و آشپزخانه) و طبقه‌ی سوم (بخش خصوصی شامل اتاق خواب اصلی و استودیو در پشت بالکنی که به نشیمنِ دابل‌هایت اشراف دارد). حال که عمومی‌ترین بخش خانه در فضای میانی آن قرار گرفته، ارتباط تازه‌ای میان این فضا و تراز همکف برقرار گشته است که در زمان خود موقعیتی بدیع در مقایسه با سایر بناهای مسکونی محسوب می‌شود.
یک سال پس از اتمام ساخت خانه، بخش الحاقی با یک استودیوی جدید و اتاق مهمان به آن اضافه شد که به شکل بنایی کاملا مجزا، اما دارای همان ایده و برش‌های هندسی و ظاهر مجسمه‌وار بود، ضمن آنکه از همان نقشه‌ی مقطع خانه در طرح جدید استفاده شد. در هر دو بنا، تخته‌هایی در کف تعبیه شده، اسکلت‌ها چوبی هستند و نمای خارجی و داخلی با چوب سدار اجرا شده است. برخی از پنجره‌ها در قاب سدار فرو رفته‌اند و برخی دارای حاشیه‌های رنگی زرد، قرمز یا مشکی هستند. همچنین در استودیو و اتاق‌های مهمان، شاهد المان‌های متحرکی می باشیم. بنای متاخر با چرخشی 45 درجه نسبت به ساختمان پیشین، احداث شد و به این ترتیب موقعیتی به وجود آمده که گوشه را در مقابل یک نما قرار می‌دهد؛ این امر به ‌شدت بر پویایی ساختمان و سایت تاثیر گذاشته است.
ساخت این خانه با مصالح تخته‌هایی در کف، سازه‌ی چوبی، سطوح کناری از چوب سدار (در نمای خارجی و فضای داخلی) صورت پذیرفت. شاید با الهام از سیته دِرفوژ (Cité de refuge)، اثر لوکوربوزیه، بوده که خانه و استودیوی طراحی ‌شده توسط گوئاتمی بر آبژه‌های سه‌بعدی در تداخل‌سازی میان فضاهای تهی و احجام صلب با متريال‌هایی همچون شیشه و چوب تاکید دارد و اقدام به خلق ویدهایی کاربردی می نماید.
رویکرد معماری گوئاتمی را می‌توان قدمی به سوی مدرنیسم دانست، در حالی که هندسه‌ی بی‌نقص احجام، فضاهای گسترده ای‌ را فراهم ‌آورد که بعدا نیز به جنبه‌ی کارایی بنا افزوده شد.

ماکت پروژه