شراره رضوی محمودآبادی دانش آموخته کارشناسی ارشد معماری از دانشکده‌ی هنرهای زیبا دانشگاه تهران است. او که پیش‌تر، از دانشگاه شهید بهشتی در رشته مهندسی پزشکی فارغ التحصیل شده بود، به واسطه علاقه وصف‌ناپذیرش به هنر و معماری ابتدا به نقاشی و معماری داخلی روی آورد و پس از کسب تجربیات حرفه‌ای، سرانجام در سال 1385 مجددا وارد دانشگاه شد. او با کسب رتبه‌ی اول در مقطع کارشناسی معماری و دریافت درجه پایان‌نامه‌ی برتر در مقطع کارشناسی‌ارشد در سال 1394، از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. وی در کنار اشتغال به حرفه‌ی معماری در دفاتر و شرکت‌های مشاور معماری و طراحی پروژه‌های متعدد مسکونی، اداری و ورزشی، به فعالیت‌های فرهنگی، هنری و علمی-پژوهشی خود ادامه داده و نشست‌ها و نمایشگاه‌های متعدد فردی و گروهی در زمینه‌ی نقاشی، عکاسی و معماری در مراکز فرهنگی و دانشگاهی داخل و خارج از ایران، ازجمله نگارخانه‌ی بنفشه، تماشاگه تاریخ، گالری اردیبهشت، خانه‌ هنرمندان ایران، موزه هنرهای صنعتی معاصر کرمان، روبنسون سنتر دانشگاه پنسیلوانیا، موزه‌ی ملی ارتباطات ایران، گالری فام لندن، سازمان نظام مهندسی، گالری گلستان و نمایشگاه نود معمار معاصر ایران و دانشگاه تهران داشته‌است. در حوزه‌ی نشر، همکاری در بخش عکاسی مجله تخصصی ویلا و چاپ چندین اثر در کتب اسکیس و راندو معماری، همچنین ارایه مقالاتی در همایش‌ها و نشریات داخلی بخشی از فعالیت‌های اوست. قابل ذکر است او از فعالان حوزه اجتماعی است که عضویت در هیات مدیره بنیاد حامیان هنرهای زیبا، عضویت در هیات موسس انجمن صنفی معماران استان تهران، پایه‌گذاری یک انجمن نیکوکاری و بهسازی مجتمع آموزشی دختران توانیاب منطقه‌ی 16 را در کارنامه‌ی خود، به جای گذاشته‌است.
«سردردانشگاه تهران» نماد آموزش عالی کشورکه پس از 26 سال جایگزین سردر قبلی شد، یکی از نمادهای شاخص علم و فرهنگ ایران امروز است بطوری‌که مانند بسیاری از بناهای تاریخی و ارزشمند بر روی اسکناس کشور هم به چاپ رسیده است.
برای طراحی سردر امروزی در سال‌ 1343 ه.ش. مسابقه‌ای به پیشنهاد رییس وقت دانشگاه تهران برگزار شد و طرح آرشیتکت «کوروش فرزامی»، نو دانش آموخته هنرهای زیبا، برنده شد. مهندس محاسب این طرح «سیمون سرکیسیان» بود و ساخت آن را یک شرکت ایرانی به نام «شرکت آرمه» در اواخر سال 1348 به پایان برد. تصویری از مرحله ساخت آن در نشریه شماره‌ی ۲ «هنر معماری» (تیر، مرداد، شهریور ۱۳۴۸) آورده شده است. این اثر در ۱۸ آبان ۱۳۷۸ به شماره ۲۴۴۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این بنای مدرن و مینیمال با بتن مسلح اکسپوز به شیوایی زمان و مکان را مجسم کرده است. برای القای مفهوم و معنا از معماری ایرانی بهره برده تا خود را هرچه ساده‌تر بیان نماید.
از نظر معنایی دو روایت وجود دارد. بال‌های گشوده دو پرنده که ورود به دانشگاه پرواز شکوهمند انسان با دو بال خرد و دانش است و از منظر دیگر راوی صفحات یک کتاب باز است. از نظر شکلی از تکرار چهار قوس جناغی که از زوایای مختلف متفاوت دیده می‌شوند استفاده شده است.
داستان طراحی: جشن نود سالگی دانشگاه تهران جرقه خلق این انگشتری شد. از آنجا که همه دانشگاه‌های معتبر جهان دارای انگشتری خاص خود هستند که در مراسم و مناسبت‌های گوناگون مورد استفاده قرار می‌گیرد، شایسته بود دانشگاه تهران هم انگشتری ویژه‌ای داشته باشد. اتودهای متعددی زدم و نهایتا به این نتیجه رسیدم سردر دانشگاه با قابلیت آیکونیک خود می‌تواند یکی از بهترین گزینه‌ها باشد. این انگشتری روایتی آشکار و عینی از این سردر منحصربه‌فرد و خاص است. این سردر با چنان قدرت و خلاقیتی طراحی شده که ترجیح دادم پایه انگشتری به‌گونه‌ای با بنا تلفیق شود که به خلوص فرم خدشه‌ای وارد نشود.

نام پروژه: انگشتر سردر دانشگاه تهران / طراح: شراره رضوی محمودآبادی.
ایمیل: sh.razavi76@gmail.com
اینستاگرام: razavisharareh