ویلا تهی‌وار اثر سولماز تاتاری، احسان توسلی

چهارمین شب معماران، رتبه‌ی دوم دوازدهمین دوره‌ی طراحی داخلی بخش ویلایی، 1403

رتبه‌ی سوم پنجمین جایزه ی ملی آجر بخش ویلایی، 1403

The Voids / Ehsan Tavassoli, Solmaz Tatari

حجم روز افزون ویلاهای حاشیه تهران، نه صرفا بعنوان مفری از شلوغی شهر و پناه در بافت مسکونی کم تراکم؛ بلکه حکایت شور شوقی مفرحانه دارند که میزبان تعطیلات و اوقات خوش ساکنینش هستند. سرزندگی برنامه ی باطنی نهفته در ویلا و میل به پرسه زدن، سرک کشیدن، کنجکاوی و کشف کردن، دید زدن های بازیگوشانه، دورهمی های مختلف، درهم تنیدگی درون و بیرون، همه و همه بهانه های خوبی برای خلق اتمسفری فعال و رمزآلودند. فضاهایی که ترغیب مضاعفی برای تحریک ذوق و کنجکاوی سوژه هایشان شوند و غیرمنتظره بودن، کیفیت حسی ویژه ای را در ذهن مخاطب ماندگار کند. بازی احجام پروخالی، مسیرها و راه پله های متنوع، نه تنها نفوذپذیری فضاها را تقویت می کنند، بلکه فرصتی بالقوه اند که مخاطبان از سر و کول بنا بالا روند و سیالیت فضاها همپای خاطراتشان شوند. تهی وار، با تمایلاتی اینچنینی برای ترکیب فضاهای پروخالی در جعبه ای نسبتا منظم و ایستا شروع به رشد کردن نمود. ویلایی که بواسطه ی گشودگی خود در دو جبهه (در ضلع شمال و غرب رو به مناظر مطلوب و فاقد همسایه) و بسته بودنش در دو سمت دیگر (بواسطه ی سایت همسایه های بالقوه ی شرقی و جنوبی) تیپولوژی ترکیبی برونگرا-درونگرا را برگزید؛ بنای برونگرایی که حیاط های داخلی و فضاهای میانی متنوعی را در آغوش خود گنجانده است. حیاط شمالی حداکثری که بیشترین فاصله از بنا را حفظ می کند، بنایی نسبتا شفاف و برونگرا را در ورود به نمایش می گذارد و حیاط جنوبی حداقلی با ساقه های نوری مختلف، خرده فضاهای درونی می سازد. حیاط شبه مرکزی که در دل پروژه جاگرفته، در هر سه طبقه با حفره های مسقف و روباز درگیر می شود تا درجاتی از پیوستگی به خود را حفظ کند و مانند تنه ای استوار، فضاها را گرد خود آورد و نور را تا عمق زیرزمین هدایت کند. در این عمیق ترین حیاط داخلی، تک درختی نسبتا سالخورده و با ارزش کاشته شده که نشانی از گذران تقویم عمر ساکنین دارد و با قد کشیدنش حضوری پررنگتر در فضاهای داخلی خواهد داشت. همزمان با تجربه ی نزدیک شدن به بنا و نظاره ی آن از جبهه های آزاد، نحوه ی قرارگیری پروژه در سایت تلاش دارد با تعلیقی حداکثری حجم را از زمینه ی خود جدا کند. ارتباط بصری حداقلی بنا با حیاط شمالی بواسطه ی استفاده از پله و نشیمنگاه مشبک طولی، کیفیت حسی متفاوتی را در تجربه ی نشستن و نظاره ی زمین بازی فراهم کرده و مضاف بر آن، فضای دنج و ویژه ای در مسیر شمالی زیرزمین خلق می کند. بدین ترتیب بنا بصورت بصری و تلویحی سعی دارد ماهیت مکعبی خود را حفظ کند و بر خاصیت تندیسی خود بیفزاید. گرچه برنامه ی طبقات به تبعیت از تفکیک عرفی شامل حیطه ی فراغت (زیرزمین)، زیست (همکف) و سکونت شبانه (اول) می شود ولی ارتباط پیوسته ی فضاهای خالی با امکان های دسترسی متنوع که الزاما به حیطه های داخلی نفوذ نمی کند، اجازه ی ضمنی به پرسه زنی و استفاده ی حداکثری از ظرفیت فضاهای خالی محصور در ترازهای مختلف را می دهد (دسترسی های عمودی و افقی بنا و سایت امکان حضور و سیاحتی پیوسته در اکثر فضاهای بیرونی را فراهم می کنند). مضاف بر اینکه حضور حفره ها، اتاق ها را بصورت جزیره ای سازماندهی می کنند و در قامت کاراکتری موثر، رنگ و متریال آجریشان برای روح بخشی به فضای داخل در سکانس پس زمینه فعال می شوند. از همین رو فضاهای پر با رنگ سبکتر سفید و فضاهای خالی با غلظت سنگین تر آجر نشانه گذاری می شوند و دوگانه ی فضایِ پرِ سبک- فضایِ خالیِ سنگین شکل می گیرد. و اینگونه است که حضور تراس ها و حیاط های متنوع در کنار فضاهای عمومی و خصوصی سعی در پاسخ به نیاز طبیعی مخاطب برای بهره وری از طبیعتی دارد که هوایش در خارج از شهر شلوغ تهران، روی خوش تری به ساکنینش نشان می دهد.

مشخصات پروژه

نام پروژه: تهی وار
آدرس دقیق پروژه: کرج، کوهسار، سه راه شِندِه
دفتر معماری: شرکت طرح و ساخت ازنو( اینستاگرام: asnow.design)
معماران مسئول: سولماز تاتاری(اینستاگرام: sonia_tatari)، احسان توسلی(اینستاگرام: ehsan.tavassoli)
تیم طراحی: نیلا شاه محمدی(اینستاگرام: nilashah)، فرید رجبی(اینستاگرام: faridrajabii)، معصومه شصتی(اینستاگرام: masoumeh_shasti)
طراحی فاز 2: معصومه شصتی
تاریخ شروع و اتمام طراحی: 1400
تاریخ اتمام اجرا: 1403
مساحت زمین پروژه: 1000 مترمربع
مساحت کل ساخته شده: 540 مترمربع
نوع ساختمان: مسکونی ویلایی
سازه: فرهاد بهرامی
مهندس یا مشاور تاسیسات مکانیکی: مهدی مهرآوران
شرکت سازنده/ اجرا : شرکت طرح و ساخت ازنو
تیم اجرایی پروژه: بهمن زارع(اینستاگرام: ar_bahman_za)، سهیل سبیلی(اینستاگرام: soheil.sabili)
گرافیست: ندا جهانتاب
کارفرما: آقای مهندس مجدالحسینی و خانم دکتر مهدی‌نژاد
عکاس: استودیو حمزه‌لویی (محمدحسین حمزه‌لویی)(اینستاگرام: hamzehloui_studio)

Project Name: The Voids
Location: Karaj, Koohsar, GhaemMagham Farahani St
Lead Architects: Ehsan Tavassoli, Solmaz Tatari
Design Team: Nila Shahmohammadi, Masoumeh Shasti, Farid Rajabi
Detail Design Team: Masoumeh Shasti
Construction: AsNow Design and Construct
Executive Manager: Bahman Zaree, Soheil Sabili
Structure Engineer: Farhad Bahrami
Mechanical Engineer: Mehdi Mehravaran
Electrical Engineer: AsNow Design and Construct
Photograph: Mohammad Hossein Hamzelouei
Presentation Team: Neda Jahantab
Client: Eng.Hosseini

The Voids

The growing number of villas on the outskirts of Tehran are not merely escapes from the city’s hustle and bustle or retreats into low-density residential areas. They also tell a tale of joyful excitement, hosting the holidays and happy times of their inhabitants. The vibrant inner program of the villa and the desire to wander, peek, be curious, explore, playful glances, various gatherings, and the intertwining of inside and outside, all are good reasons for architects who want to create an active and mysterious atmosphere

Spaces that provide an added incentive to stimulate the taste and curiosity of their subjects, and the unexpectedness of which leaves a special sensory quality in the mind of the visitors. The play of empty volumes, diverse corridors, and stairways not only enhance the permeability of spaces but also offer a potential opportunity for audiences to climb over them, and the fluidity of spaces to become as fluid as their memories

The ‘Voids’ began to grow, driven by a desire to combine void spaces within a relatively ordered and static box. The villa, through its openness on one side (facing desirable views) and its closure on the other (adjacent to neighboring lands), adopted a combined extroverted-introverted typology; an extroverted structure that embraces diverse internal courtyards and intermediate spaces. The maximum northern courtyard, maintaining the greatest distance from the building, presents a relatively transparent and extroverted facade upon entry, while the minimal southern courtyard, with various light shafts, creates small internal spaces

The semi-central courtyard, embedded within the project, interacts with both covered and open voids on all three floors to maintain a degree of continuity. Acting as a sturdy trunk, it unifies the spaces around it and conducts light down to the basement

Although the floor plan adheres to conventional divisions of recreational, public, and private spaces, the interconnected void spaces and diverse access possibilities, which do not necessarily penetrate the interior areas, implicitly allow users to wander and explore within the building. Furthermore, the voids play another significant role by organizing the rooms as islands, while the use of brick color and material energizes the interior as a dynamic backdrop

Consequently, the occupied spaces are marked with lighter colors like white, and the voids are emphasized with heavier brick tones, creating a duality of light-filled and weighty spaces. This way, the inclusion of various terraces and courtyards alongside public and private spaces attempts to fulfill the inherent human need to connect with nature, especially considering the more favorable climate outside the bustling city of Tehran