کتابخانه‌‌­­‌­­ی بریتیش
کالین سنت جان ویلسون و شرکا
انگلیس، لندن، 1998

اگر اعتقاد داشته باشیم که بهترین چیزها همیشه نصیب کسانی می‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­شود که صبر دارند، آنگاه باید فرض را بر این گذاشت که این ساختمان، یک بنای فوق‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­العاده است. ولی کسانی که با این ضرب‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­المثل موافق نیستند، هنگام بررسی بنا به عنوان پاره‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­ای از معماری معاصر، پیش از هرچیز به آن توجه نشان می‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­دهند که تکمیل این طرح حدود ربع قرن به طول انجامید و به همین علت، شاید در نگاه نخست آن را کهنه و ازمد افتاده ببینند. ولی کتابخانه‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­ی جدید بریتیش، ساخته شد تا فارغ و فراتر از همه‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­ی موج‌ها و مدها سربرآورد، ویژگی‌هایی دیرپا و بنیادین در خود به نمایش بگذارد، و البته جایگزین مناسبی باشد برای تالار مطالعه‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­ی پرازدحام اسمایرک که سال‌های سال کانون اصلی موزه‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­ی بریتیش بوده است، و امکانات انبار و ذخیره‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­سازی کارآمدتری به آن بدهد. ساختمان از نظر معماری پیرو سبک و سیاق ویژه‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­ای از «معماری آزاد انگلیسی» است که از ادغام سبک‌های احیای گوتیک و فرم‌های ارگانیک رایت، آلتو و شارون، با فرم‌های نامتقارن و نامنظم ویلسون به وجود آمده است. ترکیب حاصل هم با زرق و برق هتل نئوگوتیک سنت پانکراس، ساخته‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­ی جورج گیلبرت اسکات همخوانی دارد، هم با کارکردهای ویژه و پیچیده‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­ی کتابخانه. ساختمان شامل حیاط ورودی عظیمی است که مراجعان کتابخانه را از طریق سرسرای باشکوهی به اتاق‌های مطالعه راهنمایی می‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­کند. در نقطه‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­ی کانونی و قلب ساختمان، کتابخانه‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­ی جورج سوم درون یک قفسه‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­ی شکوهمند و شیشه‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­ای شش‌‌‌­­‌­­‌‌­­‌­­طبقه جای گرفته است.

مدارک فنی