هتل لیتّا پالاس، لائیناته، میلان
معمار: استودیوی معماری لوکا اسکاچِّتی / متن: پائولا گالّو / ترجمه­‌ی علیرضا سیّداحمدیان
Hotel Litta Palace

این ساختمان، درست در حومه­‌ی شهر میلان، که از میان نواحیِ ناپیوسته­‌ی یک منطقه­‌ی صنعتی سر برآورده و ارجاعات اصلیِ آن ترافیکِ بزرگراه و فروشگاه­‌های بزرگ است، نقش خود را به عنوان یک بنای شاخص معماری ایفاء می­‌کند. بنا حس دقیقی از مکان و ارتباط تنگاتنگی با محیط پیرامونش برقرار کرده است. جبهه­‌ی قدامی ساختمان که مشرف به جاده­‌ای اصلی است با حیاط جلوییِ نیم‌دایره‌­ای­‌اش و نمای خیره‌­کننده‌­ای که با یک پشت بام به شکل بال‌های گشوده و با پیش‌­آمدگیِ عظیم. نیم­‌ستون­‌های سنگی و دریچه­‌های هواکش اندکی جلوآمده و کنج­‌های پنجره‌­دار، همه و همه روایتی روزآمد از معماری کلاسیک میلان و لومباردیا ارائه کرده که در اینجا خودخواسته به عنوان شاخصی از معماری محلی «نقل قول» شده که در غیر این صورت و در این گوشه‌­ی مصیبت­‌زده­‌ی شهر نامربوط به نظر می­رسید. پلان Tـ شکل طبقه­‌ی همکف به پیوندهای عمودیِ ساختمان مجال داده تا مکان مناسب خویش را بهتر پیدا کنند. از طریق این پیوند عمودی لابی مرتفع یک مرکز عمده برای کل مجتمع پیدا می‌­کند. در کل فضاهای داخلی، زبان طراحی عموماً با تنالیته­‌ی پایین در نظر گرفته شده است، به خصوص از نظر کاربرد مصالح که دائماً از طریق فیلدهایی به رنگ روشن هم در فضاهای عمومی و هم در اتاق خواب­‌ها مابین گرم و خنثا در حال نوسان است. در اتاق خواب­‌ها، تخت مجللی قرار دارد که توسط میز پای تخت و نورپردازی جلوه­‌ی دیگری نیز یافته‌­اند، و حمام­‌هایی که به همین ترتیب در آنها ترکیبِ خیال­‌انگیزی به کار رفته است. استفاده از مرمر و ازاره‌­ی چوبی کیفیت بالای اثاثیه را به ذهن متبادر می­‌کند، و به بهترین نحو در لابی و پذیرش نمود دارند که به جای آن که جذابیتی سحرانگیز و رؤیایی و ناپایدار داشته باشند، سبکی بی­زمان و پایدار را به کار گرفته‌­اند.
در مجموع، ساختمانِ هتل بر این متمرکز بوده تا به نحوی بر محیط پیرامونش مسلّط گردد و طریق مناسبی بجوید تا به این منطقه‌­ی بلاخیز روحیه‌­ی جدیدی ببخشد و روند ارتقاء مجدد کیفیت شهری را سرعت بخشد.