نو و کهنه در آسمان

رویکرد مدرن سبک میامی نسبت به طراحی پیشرفته، این آپارتمان را به قله­‌های مرتفع معماری رسانده است

معماری و طراحی داخلی: جفری اسمیت
متن: سارا لیندا
عکس‌ها: باری گروسمن

هنگامی که جفری اسمیت، طراح سینمایی، برای خانه‌‌­­‌­­ی شخصی خود پنت‌‌­­‌­­هاوسی را در برجهای کوئِی‌‌­­‌­­ساید در خلیج بیسکین خرید، از ریشه‌‌­­‌­­ها و گذشته‌‌­­‌­­های خود برای طراحی آن الهام گرفت. «من که در ناحیه‌‌­­‌­­ی «سانی آیزلز» (جزیره‌‌­­‌­­های آفتابی) بزرگ شده‌‌­­‌­­ام، ارزش فراوانی برای «می‌‌­­‌­­مو» (برگرفته از اصطلاح «میامی مدرن») و نگرش اصیل و نوآورانه‌‌­­‌­­ی موجود در این ناحیه نسبت به معماری مدرن اواسط سده‌‌­­‌­­ی بیستم قائلم.» اصطلاح «می‌‌­­‌­­مو» که به وسیله‌‌­­‌­­ی رندل رابینسن و تری دامیکو، طراح داخلی، ابداع شد، ترکیبات و آرایش‌های سازه‌‌­­‌­­ای، مبلمانی و داخلی خاصی را دربرمی‌‌­­‌­­گیرد که از سال 1945 تا اواخر دهه‌‌­­‌­­ی 1960 به کار می‌‌­­‌­­رفتند و آمیزه‌‌­­‌­­ای هستند از مدرنیسم نیمه‌‌­­‌­­استوایی، معماری ویلایی، تأثیرات فرهنگ لاتین، سرخوشی و لذت‌‌­­‌­­گرایی. به گفته‌‌­­‌­­ی اسمیت، این سبک «ترکیبی آرمانی و سرخوش از عناصر کلاسیک و باشکوه و عناصر مدرن را برای خانه‌‌­­‌­­ی شخصی من ارائه می‌‌­­‌­­دهد.»
اسمیت که پیش از این، طراح صحنه‌‌­­‌­­ی استودیوهای MGM بود و طراحی داخلی خانه‌‌­­‌­­هایی در جنوب فلوریدا را نیز در کارنامه داشت، هنگام بازسازی آپارتمان از پیشینه‌‌­­‌­­ی خود بهره گرفت. او فضایی «صحنه‌‌­­‌­­مانند» به سبک می‌‌­­‌­­مو به وجود آورد که از معماران و طراحان مبلمان اواسط سده‌‌­­‌­­ی بیستم، از جمله اِرو سارینان، میلو باومان، ایسامو نوگوچی، هری برتویا، آرنه یاکوبسن، پیِر کونیگ، ریچارد شولتس، ولادیمیر کاگان، وارن پلَتنر، یِنس ریسوم، جورج نلسن، جورج کواکس و بسیاری دیگر الهام پذیرفته است. اسمیت می‌‌­­‌­­گوید: «در اواخر دهه‌‌­­‌­­ی 1940 و در طول دهه‌‌­­‌­­های 1950 و 1960 شمار فراوانی طراحیهای پیشرو در زمینه‌‌­­‌­­ی مبلمان انجام شد: شکل‌هایی گویا و مدرن که هنوز همتایی برای خود نمی‌‌­­‌­­شناسند. هر قطعه، چشمگیر و متوازن است و می‌‌­­‌­­تواند در هر محیطی به تنهایی و بدون پشتیبانی تزئینات مکمل خودنمایی کند.» او بسیاری از اثاثیه، از جمله تزئینات و پیشخوان واقع در گالری را خود طراحی کرده و روکش و مرمت همه‌‌­­‌­­ی اشیای کلکسیونی و عتیقه‌‌­­‌­­ای را که ظرف هفت سال گرد آورده، خود انجام داده است. برای پیوند دادن همه‌‌­­‌­­ی این عناصر با هم، از مصالح و روسازی‌های یادآور سبک می‌‌­­‌­­مو، ولی با حال و هوایی مدرن سود برده است که از جمله‌‌­­‌­­ی آنها می‌‌­­‌­­توان به کف موزاییک مرمری اپوکسی، آجرهای قالبی، مربع‌های شیشه‌‌­­‌­­ای ایتالیایی، دیوارهای بتنی پولیش‌‌­­‌­­خورده، قرنیز چوبی زبرانو، لاک چینی و گچ ونیزی اشاره کرد. «من برای ایجاد یکپارچگی در سراسر خانه از رنگ‌های شاد و زنده‌‌­­‌­­ی آبی کبالتی، لیمویی، سفید یخچالی و رنگهای سیب سبز و پلاتینیوم استفاده کردم.»
اسمیت که رئیس شرکت مدیریت و طراحی «فرست ایمپرشنز» («نخستین برداشت‌ها»؛ از شرکت‌های معتبر معماری و طراحی داخلی متخصص تئاتر) است، از جدیدترین پیشرفت‌های فنی نیز برای به اوج رساندن رفاه و کارایی خانه بهره جسته است. «من برای بسیاری از کارفرمایان سرشناس در سراسر جهان، از جمله شِر، جنیفر لوپز، سلن دیون، دانلد ترامپ و دیگران، سینماهای شخصی و محیط‌های خانگی نمایشی طراحی و اجرا کرده‌‌­­‌­­ام.» او برای خانه‌‌­­‌­­ی خود یک تئاتر پنج‌‌­­‌­­نفره طراحی کرده است که می‌‌­­‌­­تواند نقش اتاق مهمان را هم بازی کند و سیستمی برای «اتوماسیون کل خانه» اندیشیده که «کنترل همه‌‌­­‌­­ی امکانات سمعی و بصری و نورپردازی و تهویه را بر حسب نوع عملکرد، اتاق و زمان، در دست می‌‌­­‌­­گیرد.»
به اعتقاد اسمیت، بهترین بخش این خانه (که به واسطه‌‌­­‌­­ی دورنماهای فوق‌‌­­‌­­العاده و اشراف بر آسمان میامی، نام «خانه‌‌­­‌­­ی آسمان» را بر آن گذاشته‌‌­­‌­­اند) منظره‌‌­­‌­­ی نوار بی‌‌­­‌­­پایان خلیج بیسکِین است که از تراس پیداست. «هنگام غروب مرا در تراس خواهید دید که دارم ناپدید شدن خورشید را در خلیج تماشا می‌‌­­‌­­کنم و از مناظر مناطق مختلف میامی لذت می‌‌­­‌­­برم. صحنه‌‌­­‌­­ای از این تماشایی‌‌­­‌­­تر در مخیله‌‌­­‌­­ی من نمی‌‌­­‌­­گنجد.» این گفته با توجه به تجربه‌‌­­‌­­ی عظیم او در طراحی و سینما، مسئله‌‌­­‌­­ی کوچکی نیست.