مرکز گردهمایی
آرتِنْگو، مِنیس و پاسْتْرانا/آدِخه، تِنِریف، اسپانیا
ترجمه­‌ی حمید خداپناهی

Palacio de Congresos
Artengo, Menis & Pastrana/Adeje, Tenerife, Spain

مرکز کنگره و نمایشگاه «ماگما» در ساحل آدخه، واقع در جنوب جزیره­‌ی اسپانیاییِ تنریف، در منطقه‌­­ای توریستی که اخیراً در آن عملیات شهرسازی و عمرانی در حال انجام است از سایت خود سر بر آورده؛ سایتی که با حضور دریا و کوه‌­های مجاورش نشانه‌­گذاری می­‌شود. پروژه از سنتزِ بین دو چشم‌­انداز پدید آمده است؛ بلوک­‌های بزرگ بتنیِ چکشی در این بنا با هم ترکیب می­‌شوند، چنانکه تداعی­گر گدازه­‌های آتشفشانی سرد­شده است. سقف معلّقی که روی تکه‌­های سنگ گسترده شده، مرزهای فضا را در تمامی جهات تعریف می­‌کند. این سقفِ سیال گشوده شده و گسترش می­‌یابد؛ تَرَک‌­هایی برای عبور نور و تهویه در آن باقی مانده که حس سبکیِ این سطحِ پرپیچ­‌وتاب را تشدید می­‌کند. این دوازده تکه سنگِ یکپارچه ــ که به شکل حلقه‌­ای شبیه به سْتون­‌هِنْجی مدرن سامان یافته‌اند و همچنین از سازه­‌های عظیم لو کوربوزیه الهام گرفته شده­‌اند ــ به عنوان عناصر سازه‌­ای عمل می­‌کنند و در عین حال سیستم‌های تأسیساتی، سرویس‌­های بهداشتی و حتّا چند دفتر را در خود جای می­‌دهند.
برای افزایش درجه­‌ی انعطاف‌­پذیری در کاربری، ساختمان سه راه دسترسی دارد. ورودی اصلی، که در جنب غربی واقع شده، به یک تالار وسیعِ عمیق و تاریک با سقف بتُنی منتهی می‌­شود؛ سقف این قسمت چندان بلند نیست و شکاف­‌های عمیق آن توسط کارلوس بِلْدا ــ مدیر مدرسه­‌ی هنرهای نمایشی ــ نورپردازی شده. از محدوده‌­­ی این شکاف­‌ها که بگذریم به سالنِ وسیع دیگری می‌­رسیم که فضا در آن آرام­تر و عادی‌­تر است. این فضا مساحتی برابر 2700 متر مربع و قابلیت تطابق خود برای جای دادن یک ارکستر سمفونیک یا یک گروه نمایش بزرگ را دارد؛ همچنین با استفاده از تجهیزات پرتابل مانند پانل­‌ها، دیوارها، پایه‌­ها، سکّوها و صندلی­‌ها می­‌توان این فضا را به 9 اتاق برای مصارف مختلف تقسیم کرد.
عاملی که انتخاب مواد به کار رفته در ساختمان را تعیین کرده، دستیابی به حداکثر انسجام و یکپارچگی بنا با محیط اطراف خود بوده است؛ برای رسیدن به این منظور، تمام احجام از بتن با مصالح دانه‌­بندی شده با سنگ «چاسْنِرا»ی محلی ساخته شده؛ نماها در جایی با قالب‌­بندی‌­های چوبی و در جای دیگر با سنگ‌­های زمخت­‌تر با استفاده از بتن چکشی، پرداخت شده‌­اند. فرم سقف تقلیدی است از حرکت امواج، که در طراحی آن نیازهای اکوستیک سالن مد نظر قرار گرفته. این بنا، به رغم پیچیدگی­‌های فرمال خود، متد ساخت بسیار ساده‌­ای داشته. ساختمان شامل یک سازه‌­ی فلزیِ یکپارچه از دیرک­‌های تخت است ــ که %90 آن یکسان می‌­باشند ــ و همچنین یک زیرساخت تلسکوپی دارد که متوسط ارتفاع آن 45 سانتیمتر است. نور طبیعی از طریق مجموعه­‌ای از پنجره‌­های سقفی وارد فضای داخلی می­‌شود. این پنجره‌­ها پشت ترک­‌های ایجاد شده در محل تقاطع عنصرهای مختلف، از نظر پنهان شده‌­اند.

مشتری: بخش اداره­‌ی کنگره‌­ی کاناریس در ساحل تنریف
معماران: فِلیپه آرتِنگو، فِرناندو مِنیس، خوزه ماریا رودریگِزـ پاسْتْرانا
همکاران: اِستِر ثِبایوس، آندرئاس وایناخت، رافائل هرنانِدِز، آنْدرس پِذْرِنیو
مشاورین: ویکتور مارتینِث (سازه)، خوئان خوزه گالاردو (سازه‌­ی شهری)، میلیان، آؤدیوسْکان (مهندسی مکانیک)
طرف مقاطعه: نِسکو، پی.پی.اِل.
عکس‌­ها: رونالد هالبه؛ فِرناندو آلدا (صص. 33-32)

مدارک فنی