خانه­‌ی پرایس
واشینگتن، امریکا
The Price Residence
Washington D.C., USA

زیبایی‌های ساده و طبیعی درختان و صخره‌­­های سنگی محل، الهام‌­­بخش طراحی این خانه بودند. وفور درختانی که لابه‌­­لای سنگ‌ها و بستر نهری روییده‌­­اند، مشخصه‌­­ی اصلی این پارک واقع در مرکز واشینگتن است. خانه‌­­ی داخل پارک نیز به همین شکل وقف درختانی شده است که صخره‌­­ها را درهم بلعیده‌­­اند. بنا، هماهنگ با گذر فصل‌ها به آرامی در میان درختان کهنسال جا خوش کرده است.
خانه‌­­ی پرایس همانند درختی فرضی و انتزاعی به چشم می‌­­آید. نمای رو به خیابان آن با مس زنگارگرفته پوشیده شده و در لبه‌­­ی صخره‌­­ای، روی دوستون که با کابل‌های فولادی نگه داشته شده‌­­اند، معلق است. نمای پشتی رو به پارک با شیشه‌­­کاری شفاف، پوشیده و کاملاً عایق‌­­بندی شده است. طرفین بنا به منظور حفظ حریم خصوصی خانه و انتقال ملایم نور، از صفحات فایبرگلاس نیمه‌­­شفاف ساخته شده‌­­اند. درختان بزرگ در محل پروژه باقی مانده و صف رو به بالای آنها از میان خانه می‌­­گذرد.
بنا در لبه‌­­ی یک صخره‌­­ی سی‌­­متری و بر فراز یک نهر دائمی واقع شده است. این نهر به رود راک و از آنجا به تدریج به رودخانه‌­­ی خروشان پوتوماک می‌­­پیوندد. چهار طبقه‌­­ی خانه از مس زنگار گرفته و شیشه پوشیده شده و دو ستون فولادی شبیه به دو تنه‌­­ی درخت در آن برافراشته شده‌­­اند. تلاش طراح بر آن بوده است که با تقلید از رنگ‌های طبیعت، ساختمان را در پارک ادغام سازد و در همان حال، با استفاده از شیشه باعث بازتاب یافتن درختان اطراف در آن شود.
در مسیر نزدیک شدن به خانه یک پل شیشه‌­­ای به چشم می‌­­خورد و ورود به خانه از طریق یک شکاف کوچک شیشه‌­­پوش در یک حجم مسی بزرگ سبزرنگ انجام می‌­­شود. با عبور از پل، زمان گویی بازمی‌­­ایستد و احساس فاصله گرفتن از زمین و مافی‌ها به انسان دست می‌­­دهد.
چوب عنصر غالب خانه است و در دیوارهای چوب افرا و کف‌های چوب گیلاس حضوری چشمگیر دارد. فولاد، شیشه و چوب، مکمل زیبایی و اصالت طرح هستند.
طبقه‌­­ی بالایی، اتاق صاحبخانه را تشکیل می‌­­دهد که از هرچهار طرف با شیشه پوشیده شده و یک باغ سقفی آن را احاطه کرده است. همه‌­­ی عناصر طبیعت، از جمله تغییر فصول، درختان، خورشید، ماه و ستارگان کاملاً در معرض دید هستند.
سکون، جنبش و پویایی، و طبیعت، یعنی سه رکن معماری ماندگار، در طراحی این خانه در درختان، آفتاب و مظاهر نیروی جاذبه‌­­ی زمین بروز می‌­­یابند. آرامش و سکون، در سادگی و حس و حال ذن‌­­مانندِ معلق بودن در فضا بازتاب می‌­­یابد. جنبش و پویایی در نیروی چشم‌­­اندازهایی سرگیجه‌­­آور نهفته است که گویی قوه‌­­ی جاذبه‌­­ی زمین را به مبارزه طلبیده‌­­اند. جنبش پویای فضای بی‌­­کران با مینی‌­­مالیسمی مکاشفه‌­­انگیز و طبیعتی خیال‌­­پرور درمی‌­­آمیزد. این خانه‌­­ی مدرنیستی که در آن واحد هم یک درخت است و هم یک مسکن شهری، حرارت و صمیمیت و گستردگی و وسعت را به شکلی نامحسوس در کنار هم گرد آورده است.