خانه‌­­های ییلاقی مرمت‌­­شده
لوبرون / آندرو کورپ

خانه‌‌­­‌­­ی ییلاقی در ایام تعطیلات، برای زندگی بسیار آسوده و در رفاه، آرزوی همیشگیِ کورَن بود و او سرانجام توانست چنین خانه‌‌­­‌­­ای را برای خانواده‌‌­­‌­­اش متشکل از هفت فرزند بسازد و به آرزوی دیرینش جامه‌‌­­‌­­ی عمل بپوشاند. او پس از بازگشت از گردش‌های روزانه‌‌­­‌­­اش در ییلاق، بعد از پیاده روی در خرابه‌‌­­‌­­های گلستان لوبرون، خرابه‌‌­­‌­­هایی که در آنها بازمانده‌‌­­‌­­ی سه خانه به قدمت سیصد سال به چشم می‌‌­­‌­­خورد، قدم‌‌­­‌­­زنان به خانه‌‌­­‌­­ی ییلاقی‌‌­­‌­­اش بازمی‌‌­­‌­­گردد. منزل کورَن در مساحتی مربع‌‌­­‌­­شکل به وسعت دویست متر در دویست متر بنا شده است. آندرو کورپ معمار جوان استرالیایی در این محوطه یکی از مهمترین پروژه‌‌­­‌­­های مرمت خود را به انجام رسانده است. سقف و کف خانه را تماماً از نو ساخته و تنها دیوارهای خارجی را به همان صورت باقی گذاشته است. همه چیز در داخل این خانه غیرمعمول در نظر گرفته شده است. دو پلکان یکی از فلز و دیگری از بتن دو طبقه‌‌­­‌­­ی همکف و اول را به هم متصل کرده‌‌­­‌­­اند. در طبقه‌‌­­‌­­ی همکف مثل طبقه‌‌­­‌­­ی اول حس کلیت فضا بر همه جا حاکم است، و پارتیشن‌هایی در اینجا و آنجا در اتاق‌های خواب و حمام‌ها به کار رفته‌‌­­‌­­اند. درهای داخلی با دیرک‌هایی از جنس چوب سدر یادآور سقف‌های خانه‌‌­­‌­­های قدیمی هستند. پوشش آهکی روی دیوارها را سه بار دیوار اندود کرده و به این ترتیب لایه‌‌­­‌­­ی نفوذ ناپذیری نسبت به آب پدید آورده است. کف بنا که در آن از تکنیک دیگری در بتن استفاده شده است، سطح راحتی پدید آورده که می‌‌­­‌­­توان روی آن حتّا با پای برهنه راه رفت. در حمام‌ها و در آشپزخانه قرنیز دیوارهای آجرچینی‌‌­­‌­­شده یادآور عناصر معماری داخلی متروی پاریس هستند.

با آزادسازی فضا و به نهایت رساندن تحرک اجزای آشپزخانه، حمام، و حتی ورودی بنا، اتاق‌ها و راهرو با هم هماهنگی و انطباق یافته‌‌­­‌­­اند. کورَن که عاشق اشیای کهنه و قدیمی صنعتی است با صرف وقت و حوصله‌‌­­‌­­ی بسیار خانه‌‌­­‌­­ی بزرگ خود را آرایش کرده. این کار بدان سبب صورت گرفته که او سرانجام احساس می‌‌­­‌­­کند پس از سال‌ها خانه‌‌­­‌­­ی موعودش را یافته است. در سرسرای ورودی قرقره‌‌­­‌­­های رنگارنگ بخشی از دکوراسیون چشمگیر خانه را شکل داده‌‌­­‌­­اند. روی پله‌‌­­‌­­های پلکان گلدان‌های سفالی و قرقره‌‌­­‌­­های خیلی بزرگتری جلب نظر می‌‌­­‌­­کنند که با هم زینت این بخش را تأمین کرده‌‌­­‌­­اند. صاحبخانه در آتلیه‌‌­­‌­­ی هنری خود روی اشیای قدیمی آن‌‌­­‌­­قدر کار می‌‌­­‌­­کند تا به نحوی مناسب در خانه‌‌­­‌­­اش استفاده شوند. او حتی از خرید یک جنس مربوط به کاخ ورسای که پس از طوفان سال 1999 به حراج گذاشته شد، تردیدی به دل راه نمی‌‌­­‌­­دهد. او پس از خرید این جنس، آن را آن‌‌­­‌­­قدر نگاه داشت تا با استفاده از مقداری چوب کاج آن را به میز بزرگی تبدیل کرد که قبلاً دیدید. هر روز که می‌‌­­‌­­گذرد همان حال و هوای سادگی و صرافت، بیشتر و بیشتر در اعماق این خانه‌‌­­‌­­ی ییلاقی نفوذ می‌‌­­‌­­کند.