ترمینال خطوط هوایی TWA
فرودگاه بین­‌المللی جان اِف کندی
معماری از اِرو سارینن
ترجمه­‌ی الناز رحیمی
نیویورک، نیویورک، 1962-1956

Trans World Airlines Terminal
John F. Kennedy International Airport
Architecture by Eero Saarinen
New York, New York, 1956-1962

قاعد‌ه‌­مندی و خشکیِ مدولارِ فضاها و شعرگونه‌­گی اشکال ارگانیک دو عنصر متضادی هستند که طیف وسیع بیان معماری کارهای سارینن را تعریف می­کنند. تنها یک سال قبل از اینکه سارینن قرار داد فرودگاه TWA را امضا کند، لوکُربوزیه کلیسای شاخصِ نوتردامِ رونشان را در پاریس تکمیل کرد. آنتونی گائودی، فیلیکس کاندلا، دوئاردو تروجا (Torroja) و پیر لوئیجی نروی تعدادی از مهندسان و معمارانی هستند که در جریانات فکری مشابهی تحت عنوان تندیس‌­گرایی و ساخت فرم‌های مجسمه­­‌وار قرار داشتند. سارینن کاملاً به ایده­‌ها و کارهایی که انجام می­داد وقوف داشت وی در این مورد می­‌گوید: چیزی که مرا در اینگونه ساختارها تحت تاثیر قرار می‌­دهد و برایم اهمیت دارد زمان و مکانی است که از آنها استفاده می­‌شود. با دقت در چنین روابط و ساختارهایی درمی­‌یابیم که آنها الزاماً روابط ریاضی نیستند که همواره به روش‌های ثابت و مشخص انجام پذیرند و یا در صورت سرپیچی از این قوانینِ ثابت و از پیش تعیین شده مردود شمرده شوند. بلکه در صورت استفاده در زمان و مکان مناسب‌شان بسیار معقول و منطقی و زیبا بوده و به روش‌های مختلفی امکان‌پذیرخواهند بود. ترمینال TWA نماد و نشانه‌­ای از پرواز در کالبدی از بتن مسلح است و این ساختارِ استعاری که برای القای حس نشاط و آرامشِ پرواز در مسافرین هوایی در دوران پس از جنگ طرّاحی شده است حس فضایی بیکران را القا می­کند و گویی تا بی‌نهایت امتداد یافته است. سارینن از جمله معمارانی است که گامی محکم و تاثیرگذار در تاریخ معماری برداشته است. تکنیک طاق متقاطع(طاق چهاربخش) که هندسه­‌ی آشنای ساختمان‌های با مصالح بنایی را تشکیل می­‌داده است، در این پروژه با استفاده از تکنولوژی قرن بیستم اجرا شده و بدین­‌ترتیب فضای وسیعی که اکثراً عملکردهای عمومی را در خود جای داده است به بهترین شکل و بدون استفاده از ستون‌های نگهدارنده پوشانده شده است. تقارنِ پلان‌ها و نماهای این ساختمان تایید مجدد عقاید یک معمار مدرن متعلق به اواسط قرن بیستم است. از آنجایی که سایت پروژه در مقابل و در خلاف جهت محور اصلی پلان جامع فرودگاه واقع شده بود، نیمرخ مشخص و قوی دیوارها و حریم ساختمان به نماد و شاخص‌ه­ای کلی در مجموعه تبدیل شده که این خط هوایی را در میان رقیبانش مجزا و قابل تشخیص نموده است. منجمد کردن حرکت در بتن هدفی خلاقانه و نیز جهشی است از طرّاحی مفهومی به جزئیات کوچک. جریان ممتد از یک ناحیه به ناحیه­‌ی دیگر، فضایی را نتیجه می‌­شود که هیچ مرز و محدودیتی نداشته و نمودی از یک معماری سیال است. 

ستون‌ها، طاق‌ها و سایبان‌ها در قالبِ المانی واحد و یکپارچه با هم ترکیب شده‌­اند و در یک دگردیسی همزمان کلیه­‌ی فعالیت‌ها و تجهیزات عملکردی لازم را پوشش داده‌­اند. مسافرین از طرف خیابان بسمت ساختمان ترمینال که در زیر یک آسمانه‌­ی معلّق (سایبان) قرار گرفته است کشیده می­‌شوند. این سایبان بخش جدایی‌­ناپذیر سازه­‌ای است که مسافرین از طریق آن وارد بنا می‌­شوند. به محض وارد شدن به داخل ساختمان چشم‌­اندازی از اشیا و حجم‌های بتنی و یا سفال مانند که گویی در دل ساختمان تراشیده شده­‌اند مسافرین و بازدیدکنندگان را احاطه می­‌کند. با حضور مردم در داخل بنا در یک نگاه می­‌توان درک کلی از مقیاس ساختمان داشت. خدمات بلیط، مدیریت و تفکیک ترافیک مسافرین در طبقه­‌ی اول انجام می­گیرد. در طبقه­‌ی بالایی یک کافی­‌شاپ، یک رستوران، یک بار و چندین اتاق کنفرانس خصوصی، دو سکوی معلق را که با یک چتر بتنی پوشیده شده است اشغال کرده‌­اند. پله‌­ها نیز که به‌­تدریج در طول میز پذیرش و اطلاعات بالا رفته‌­اند، مسافرین را به طبقه­‌ی بالا که فضاهای انتظار در آن واقع شده است هدایت می­‌کنند. در طبقه­‌ی همکف یک فضای استراحت و نشیمن که با عقب­‌نشینیِ مطلوبی از جریان حرکتی و ترافیک عابرین پیاده جدا شده (محافظت شده)، به مکانی برای تماشای حرکت و جابجایی هواپیماها تبدیل شده است. دو راهرو نیز از سالن اصلی منشعب شده‌­اند و به گیت‌های اختصاصی منتهی می‌­شوند.راهروها بصورت طاقدار ساخته شده‌­اند (خمیده است) تا ارتفاع بالاسری مسافرین تا حد ممکن افزایش یابد بنابرین این بخش با مقیاس بسیار بزرگتری نسبت به ابعاد حقیق‌ی­اش ساخته شده است که یادآور تکنیک‌های ساختمانی و پرسپکتیوهای اغلب بناهای باروک است. اما امروز، ترمینال و سرنوشت آن در هاله­‌ای از ابهام فرو رفته است. فرسایش ساختمان موجود و عدم قابلیت آن برای جانمایی عملکردهای جدید و نیازهای تکنولوژیکی روز سبب شده است که این ترمینال برای اهدافی غیر از آنچه که برایش طرّاحی شده است به­‌کار رود و گاهاً به‌­عنوان فضایی برای برگزاری نمایشگاه­‌های موقتی مورد استفاده قرار بگیرد.

ترمینال خطوط هوایی TWA
فرودگاه بین­‌المللی جان اِف کندی
معماری از اِرو سارینن
ترجمه­‌ی الناز رحیمی
نیویورک، نیویورک، 1962-1956

مدارک فنی
فرودگاه بین­‌المللی کانسْائی