استیون هال
خانه­‌ی استرتو، 1992/ دالاس، تگزاس

عناصر بسیاری در خانه‌­­ی استرتو مستقیماً از شاخصه‌­­های سایت منحصربه‌­­فرد آن سرچشمه گرفته‌­­اند. مکان پروژه، قطعه‌­­زمینی است که بخشی از آن با سه برکه‌­­ی بهاری و سدهایی اشغال شده است که آب را در تمام اراضی جاری می‌­­سازند. هال همین عوامل توپوگرافیک مرتبط به هم را همچون استعاره‌­­ای پیچیده در طراحی ساختار فضایی خانه به خدمت می‌­­گیرد. از این رو، چارچوب نظری و مفهومی این خانه از «سدهای فضایی» و «فضاهای آب‌­­مانند» تشکیل می‌­­شود که در آن، «سدها» عبارتند از فرم‌های چهارگوش از جنس بلوک‌های بتنی، که همگی به طور مستقیم با سدهای بتنی درون سایت ارتباط پیدا می‌­­کنند. در میان این سدهای قائم، «فضاهای آب‌­­مانند» با چارچوب فلزی و صفحات خمیده‌­­ی سقف، نمادی هستند از جریان چرخه‌­­وار آب در برکه. قوطی‌های بتنی طویل و کشیده و سقف‌های سبک به همراه یکدیگر، ترکیبی شاعرانه پدید می‌­­آورند که بازتابی از شکل زمین به شمار می‌­­آید.
یکی از همین به‌­­اصطلاح «سدها» در حقیقت اتاقی بیرونی است با تراس سقفی که از فراز آن می‌­­توان منظره‌­­ی برکه‌­­ها را تماشا کرد. ولی اتاق بیرونی دوم، قابل سکونت نیست، زیرا مازاد آب برکه آن را فرا گرفته است. هال از این فضا به شکل «اتاق آب‌­­گرفته» یاد می‌­­کند و احتمالاً صحنه‌­­ای از فیلم «منطقه»، ساخته‌­­ی آندری تارکوفسکی، را در ذهن دارد. این فضا همچون نقطه‌­­ی تلاقی اصلی خانه و محیط آبگیر، پیش‌­­بینی و طراحی شده است.

به استثنای اتاق خواب صاحبخانه، بقیه‌­­ی ساختمان در طبقه‌­­ی همکف به اجرا در آمده است و تنها هنگام گذشتن از هر محوطه به محوطه‌­­ی دیگر، اختلاف سطح ملایمی مشاهده می‌­­شود. بیننده هنگام گردش در فضاهای خانه، احساس می‌­­کند در مجموعه‌­­ای از اتاقک‌های داخل باغ قدم می‌­­زند.
فضاهای درونی خانه، فقط با اختلاف سطح، و شدت و جهت نور در آنها از هم متمایز نمی‌­­شوند، بلکه کنار هم قرار گرفتن مصالح و رنگ‌های مختلف نیز در این امر دخیل است، چیزی که به طور کلی از ویژگی‌های معماری هال به شمار می‌­­آید. هم ورودی و هم سطح درونی خانه به واسطه‌­­ی استفاده از ورقه‌­­های فلزی تیزاب‌­­خورده و صفحات اندود نیمه‌­­شفاف، زیبایی و غنای خاصی یافته‌­­اند. الگوی رنگ کلی خانه دامنه‌­­ی گسترده‌­­ای را از صفحات آلومینیومی مسی‌­­رنگ و شیشه‌­­های مات تا آبی‌های مایل به زرشکی، و آبی و سبز و زردهای کمرنگ در بر می‌­­گیرد. همه‌­­ی این رنگ‌ها همراه با تغییر شدت و مسیر نور طبیعی که از جهت‌های گوناگون وارد خانه می‌­­شود، دستخوش تحول و دگرگونی می‌­­شوند.