کارگاه جواهرسازی مانی

از سه طرح برتر بخش طراحی داخلی

تولید جواهرات، غیر از ارزشِ مادّیِ آن، نمودی است از تولید هنری و فرهنگی، که تولیدات اصل و بدلِ آن مجموعه‌­ای از بی‌­نظیرترین خلاقیّت‌های بشری را در خود جای می‌­دهد؛ پس فضای نمایش آن نیز می‌بایست محصولی خلاقانه باشد. در طرح و اجرای ساختمانِ کارگاه و نمایشگاه جواهرسازیِ مانی در تهران، طرّاحی یک فضای پاکیزه و بدون تزئینْ برای نمایشِ جواهراتِ تزئینی مدّ نظر قرار گرفته است.

ایده­‌ی اصلی

ایده­‌ی اصلی طرح این بود که تصوّر کنیم بازدیدکننده وارد یک قطعه سنگ جواهر می­‌شود، و فضایی تخیّلی که در آن هزاران نور و انعکاس و برق جواهرات که با هم ترکیب شده‌­اند را تجربه می‌­کند. برای رسیدن به این مهم، «نورْ» به­‌عنوان عنصرِ اصلی و شکل­‌دهنده­‌ی فضا در نظر گرفته شد: ایده­‌ی اصلی طرح نیز بر اساس نور و انعکاس مکرّر نور شکل گرفت؛ حتّا یکسان بودن نمای خارجی و داخلی طرح نیز بر اساس همین ورود و خروج از یک پوسته­‌ی همانند و مشابه است. همچنین انعکاسِ یکسانِ نمای بیرون در درون فضا به درکِ بیشتری از این انتقال مکانی کمک می‌کند و امکان نمایش قطعات را فراهم می‌­آورد. بدین ترتیب در این طرح انعکاس‌های متعدّد، ابعاد فضا را تغییر داده و تجربه­‌ی دیدن مکرّرِ اشیاء و شخصِ ناظر بعدِ زمان را تغییر می‌­دهد و در نتیجه تجربه­‌ی یک فضای کوچک 60 متر مربّعی در طبقه‌­ی همکف به تجربه­‌ی فضایی بزرگ‌تر تبدیل می‌شود و حرکت مارپیچ به طرف مرکز نیز زمان طیِّ مسیر را طولانی می‌­کند. در واقع ورود به فضای شیشه و آئینه، مانند ورود به یک جعبه­‌آینه­‌ی جواهرنشان است که ضمناً تقلیدی از کاربرد شیشه و آئینه در اشیاء و فضاهای پرارزش ایرانی است که در این طرح به شکلی مینیمالیستی مورد استفاده قرار گرفته است.

تکنیک ساخت:

طرح به لحاظ تکنیکِ ساخت نیز نوآوری‌ها و جزئیّاتی دارد که اوّلینْ در نوع خود به شمار می‌­رود؛ از جمله طرّاحی قطعاتی مثل ویترین‌های بدون قفل و لولا و در عین حال کاملاً امن، و همچنین قابلیّت جداشدنِ قطعات نصب شده و عدم استفاده از اتّصالات ثابت و به کار بردن قطعات ساخته شده از آهن‌ربا و همچنین تکنیک کاربردِ جدیدِ مصالحی مثل شیشه و آئینه و شیوه‌­ی نوینِ ترکیب و اتّصال آن‌ها.

طرّاح و پدیدآورنده‌­ی این فضا، کاربرد رنگ‌ها و پتینه­‌های داخلِ فضا و نمای خارجی آن و همچنین استفاده از مبلمان نامأنوسی که بعد از پایان کار به طرح اضافه شده و به حاصلِ کار لطمه رسانده را، با ایده­‌ی اصلی طرح در تعارض دانسته و تأیید نمی­‌نماید.

نام پروژه: کارگاه جواهرسازی مانی
طرّاح پروژه: کامران صفامنش
اجرا: مهندسین مشاور صفامنش و همکاران
مکان: تهران، ساختمان اسکان، خیابان ولیعصر
مساحت: 80 متر مربّع
تاریخ تکمیل پروژه: 1381

این پروژه اثری است از مهندسین مشاور صفامنش و همکاران
برای مشاهده‌ی مشخصات و دیگر آثار مهندسین مشاور صفامنش و همکاران در دانشنامه کلیک کنید.

مشاهده!