پروژه‌ی شش روی چهار، اثر امیرحسین طاهری، حسن اسناوندی، نسترن نصیری

پروژه‌ی شش روی چهار، رتبه‌ی پنجم سومین رقابت معماری نکسا

ایده‌ی پروژه
زمینه:
زمینه، در چند محور متنافر خوانده می‌شود. نتیجه‌ی خوانش همزمان آنها، ناگزیر پیچیده است. «شش روی چهار» می‌خواهد با روش پاسخ مستقیم به این مسائل متنافر، روی هم انباشتن این پاسخ‌ها و اعمال راهکارهای خلاقانه و موثر در ترکیب آنها، موضوعات پیچیده‌ی زمینه را در غالب یک شی خلاصه کند. شاید از این طریق بتواند منافع گروه بزرگتری از بهره‌وران مستقیم و غیرمستقیم را فراهم کند. بنابراین در میانه‌ی راه می‌ایستد، در میانه‌ی راه دیاگرام و طراحی، استراتژی و پرداخت. این میانداری، در همه‌ی جوانب اهمیت پیدا می‌کند؛ دوگانه‌ی کاربر بیرونی (شهر) و کاربر درونی (خانه) از یکسو و موضوع نقد قدرت در مسئله‌ی ارتفاع از سوی دیگر. آیا واحدهای پایین‌تر می‌توانند واجد ارزش فضایی متمایز باشند؟ آنچه قربانی می‌شود یکپارچگی است، «شش روی چهار»، با از خودگذشتگی یک دوگانه‌ی متنافر را بازتاب می‌دهد. وضعیت همسایگی دلیل کالبدی این دوگانگی است که در ارتفاع محقق می‌شود. قسمت پایین رو به درون دارد، به گفتگو با بافت بلافصل می‌نشیند و به منظور هماهنگی با منظر شهری و کاهش آلودگی صوتی متخلخل می‌شود، با تعریف چهار بلوک مجزا (مانند دانه‌های همسایگی) با دسترسی‌های مستقل، در بعضی از طبقات آپارتمان‌های تکواحدی ایجاد می‌شود. در قسمت بالا، شکل گفتگو متفاوت می‌شود؛ مشابه بلوک‌های مرتفع آپارتمانی دیگر، توده‌های یکپارچه تولید می‌شود که علاوه بر دریافت حداکثر نور و منظر، از تعریف میان-توده خارج شده و به مسائل متعددی از جمله نماهای جانبی پاسخ می‌دهد.

معماری معاصر جهان: مسکونی

_______________________________________

نام طراح اصلی: امیرحسین طاهری، حسن اسناوندی، نسترن نصیری

دفتر-شرکت: دفتر معماری شیوه دگردیس، استودیو معماری فرامتن

گروه سازه: دکتر مرتضی نیکوروش