سـاختمان تحقیقات الکترونیکی فطروسی اثر امیرحسین طاهری (دفتر شیوه‌ی دگردیس)، برنده­ ی سوم در بخش معماری فضاهای عمومی اولین دوسالانه معماری و معماری داخلی ایران

زمین پروژه‌ی مرکز تحقیقات فطروسی حاصل تجمیع قطعات 3/98 و 4/98 پارک فناوری پردیس می‌باشد؛ جایی که محل تجمع و تمرکز شرکت‌های صاحب فناوری در حوزه‌های مختلف از جمله الکترونیک بوده و قرار است با امکانات و تسهیلات خاص، زمینه‌ی تمرکز آنها را در حوزه ی تخصصی خود را فراهم کند؛ هرچند این منطقه عملاً به گونه‌ای خاص از سوداگری زمین و ملک و عرصه‌ای برای نمایش پروژه‌های ساختمانی تبدیل شده است. از یک سو پارگینک‌ها به فضای کارگاهی تبدیل می‌شوند و از سوی دیگر کارفرمایان برای نمایش ساختمان‌های خود دست به هرکاری می­زنند و به هرقیمتی درصدد خلق تمایز هستند.
اهداف طراحان
طراحان با توجه به محتوای پروژه، نیازها و ترجیحات آن، موارد زیر را مدنظر قرار دادند:
– ساختمان کم‌هزینه باشد و شرکت فناور، هزینه­ی خود را صرف کار تخصصی خود کند.
– نیاز شفاهی و روانی کارفرما برای ایجاد فضایی شاخص محقق شود.
– پروژه انعطاف‌پذیر باشد؛ در عمل چندین بار برنامه‌ی بهره‌برداری تغییر کرد، با این حال ایده‌ی اولیه دچار تغییر نشد.
درخواست طراحان
– ساختمان سبک، نرم، یکپارچه و ممتد به نظر برسد.
– ساختمان با هزینه­ی کم اجرا شود.
– با همسایه‌ها و شهرک گفتمان برقرار کند.
– جزئیات محو شوند و همه چیز در خدمت یک کل واحد باشد.
– به جای اجرای دیتیل‌های خاص، منطق ساخت کنترل شود.
روند شکل‌گیری
این پروژه تجمیع دو قعطه زمین 25×20 مترمربعی می­باشد که از بر 20 متر از جنوب و شمال به هم می‌رسند. سطح اشغال مشخص (30درصدی) و اجبار طرح فرادست به امتداد بدنه‌های کوچه‌های شمالی و جنوبی، باعث به وجود آمدن حجمی کشیده و خطی شد، نیز سعی شد تا با همسایه‌های شرقی و غربی که شرایطی مشابه داشتند (همسایه‌ی شرقی نامشخص بود) دیالوگی برقرار باشد. دو حیاط در دو گوشه‌ی جنوب‌شرقی و شمال‌غربی ایجاد شد که هندسه‌ی کل ساختمان را از حالت خطی به شکل S تغییر داد. فضای میانی، ورودی را مشخص کرده که کیفیت مشابهی به نسبت شمال و جنوب ایجاد کرده است. زیرزمینی که سطح اشغال 80 درصدی دارد و برای پارکینگ پیش‌بینی شده، تبدیل به فضای کارگاهی پروژه شد.
اطلاعات فنی
– سازه: تیر و ستون بتنی، سقف‌های تیرچه با بلوک یونولیتی
– تأسیسات سرمایشی: کولر آبی؛ شرایط آب‌وهوایی منطقه و شکل هندسی خاص پروژه، لزوم استفاده از تجهیزات ساده‌ای چون کولر آبی را امکان‌پذیر کرد. امکان کوران طبیعی در سراسر پروژه وجود دارد و تنها در ماه‌های کمی از سال نیاز به استفاده از کولر آبی احساس می‌شود.
– تأسیسات گرمایشی: گرمایش کفی سوپرپایپ
– تأسیسات الکتریکی: استفاده از پریزهای کفی با پیش‌بینی در بتن کف طبقات و عدم استفاده از کف‌های کاذب یا بالا آوردن تراز تمام‌شده‌ی کف‌ها.
– تیغه‌چینی سیپورکس و پنجره‌ی آلومینیومی دو‌جداره. سطح نما متشکل از ترکیب فرآوری‌شده‌ی سنگ‌ریزه و چسب می‌باشد.
– استفاده از پوشش یکپارچه‌ی پلی‌کربنات (رودکا) به جای استفاده از سیستم‌های دیوار پوششی (Curtain Wall) برای کنترل هزینه‌ها و سادگی اجرا در جاهایی که سطوح نورگیر مرتفع مورد نیاز است.
– انتقال موضوع تأمین انرژی روی سلول‌های خورشیدیِ ساخت خود شرکت به صورت تدریجی.

معماری معاصر ایران: اداری

_____________________________

طراح ارشد: امیرحسین طاهری
دفتر معماری و طراحی: دفتر شیوه‌ی دگردیس
کارفرما: شرکت تحقیقات الکترونیک فطروسی، فرزاد فطروسی
تیم طراحی: فاز 1: شهاب حیدری فاروقی، سعید سرائی، ایمان صدرائی طباطبائی، مریم نظاملی؛ فاز 2: محمدرضا محبعلی، رضا والاجم؛ فاز 3: محمدرضا محبعلی، رضا والاجم، امیرحسین طاهری
مجری: فرهاد فطروسی
سازه: فرید فرزادنیا
تأسیسات مکانیکی: م. سرکیسیان
تأسیسات الکتریکی: جعفر حسینی
عکس: پرهام تقی‌اف
ارائه: ایرسا خالقی، شیوا شیرازی، محمدرضا محبعلی، نازنین یزدان‌پناه
مساحت: مساحت زمین: 500+500 = 1000 مترمربع؛ مساحت زیرزمین: 600 مترمربع؛ همکف: 370 مترمربع؛ طبقه ی اول: 350 مترمربع؛ طبقه ی دوم: 375 مترمربع؛ جمع کل مساحت: 1695 مترمربع
تاریخ طراحی و ساخت: 1391-1386